ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ(ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ) Γ΄ΕΛΜΕ-Θ
Ενημέρωση για τη συγκρότηση του προεδρείου στη Γ΄ΕΛΜΕ-Θ
Οι εκλογές για το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της Γ΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης έδωσαν καθαρό αποτέλεσμα.
Η Ενωτική Αγωνιστική Πρωτοβουλία αναδείχθηκε πρώτη δύναμη με 5 από τις 7 έδρες, ενώ η ΑΣΕ και η ΔΑΚΕ κατέλαβαν από μία έδρα. Το αποτέλεσμα αυτό εκφράζει τη βούληση της μεγάλης πλειοψηφίας των συναδέλφων για ένα σωματείο μαχητικό, ενωτικό και προσανατολισμένο στη σύγκρουση με την πολιτική που διαλύει τη δημόσια παιδεία και τα εργασιακά μας δικαιώματα.
Η συγκυρία είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Η κυβέρνηση κλιμακώνει την επίθεση με αξιολόγηση, νέο πειθαρχικό, Εθνικό Απολυτήριο, ιδιωτικοποιήσεις, υποχρηματοδότηση και καταστολή. Σε αυτή την πραγματικότητα, δεν μπορεί να υπάρξει σωματείο «διαχείρισης» ή ουδετερότητας. Απαιτείται ένα προεδρείο με σαφή πολιτικό και συνδικαλιστικό προσανατολισμό, ικανό να οργανώσει ενιαίο, μαζικό και κλιμακούμενο αγώνα σύγκρουσης και ανατροπής της σκληρής κυβερνητικής πολιτικής , σε συντονισμό με τους άλλους κλάδους και τα κινήματα.
Ακριβώς γι’ αυτό, η Ενωτική Αγωνιστική Πρωτοβουλία, παρά το γεγονός ότι κατέχει την καθαρή πλειοψηφία του ΔΣ, επέλεξε τον δρόμο της αγωνιστικής συνεννόησης.. Παρότι η ΑΣΕ κατέλαβε μόνο μία έδρα – και μάλιστα με δύναμη μικρότερη από το ένα τρίτο των ψήφων της Ενωτικής Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας – αυτό δεν εμπόδισε την ΕΑΠ να του απευθύνει πρόταση συμμετοχής στο προεδρείο, ακόμη και στη θέση που συνοδεύεται από συνδικαλιστική άδεια. Προτείναμε συγκρότηση προεδρείου αγωνιστικής συνεννόησης που να αντιστοιχεί στο αποτέλεσμα των εκλογών της ΕΛΜΕ, να εκφράζει την πλειοψηφία, προεδρείο στήριξης ενός αγωνιστικού σχεδίου δράσης, με σαφείς δεσμεύσεις των αγωνιστικών δυνάμεων που θα το συγκροτήσουν και άρα θα εξασφαλίζει και αντίστοιχες αποφάσεις του ΔΣ που το ίδιο θα τις στηρίζει και θα τις προωθεί
Η πρόταση αυτή βασίστηκε στο πρώτο και καθοριστικό ερώτημα της περιόδου:
Θέλουμε σωματείο που θα οργανώνει τη σύγκρουση ή σωματείο που θα περιορίζεται σε διακηρύξεις και διαχείριση;
Γι’ αυτό και η πρόταση συνοδευόταν από συγκεκριμένο πλαίσιο δεσμεύσεων:
ανάπτυξη ανυποχώρητων και αποφασιστικών αγώνων -οργάνωση άμεσα πολύμορφου αγώνα του κλάδου μας, μέσα από Γενικές Συνελεύσεις της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ, με διαδηλώσεις, καταλήψεις, εκδηλώσεις και απεργιακά βήματα με προοπτική την κλιμάκωση ,συγκρότηση μετώπου παιδείας - συντονισμός με δασκάλους, γονείς, φοιτητές και μαθητές, προώθηση του συντονισμού των πρωτοβάθμιων σωματείων, ενίσχυση του αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση και τις διώξεις, στήριξη και κλιμάκωση της απεργίας–αποχής, σύγκρουση με την ιδιωτικοποίηση και τον αυταρχισμό, υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων μόνιμων και αναπληρωτών, ενίσχυση των συλλόγων διδασκόντων και της δημοκρατικής λειτουργίας των σχολείων.
Η ΑΣΕ κλήθηκε πολιτικά να τοποθετηθεί πάνω σε αυτό το πλαίσιο. Δεν πρότεινε στην ΕΛΜΕ μας ούτε αντιπροσωπευτικό προεδρείο , όπως κάνει σε όλα τα άλλα σωματεία, ούτε όμως δέχτηκε τη συγκρότηση ενός αγωνιστικού – προγραμματικού προεδρείο. Παρόλες τις προσπάθειες μας , επέλεξε να μη δεσμευτεί σε τίποτα συγκεκριμένο .Ήθελε θέση στο προεδρείο , χωρίς σαφείς δεσμεύσεις για τη δράση του σωματείου. Με αυτή της τη στάση, αρνήθηκε να συνδεθεί με ένα συλλογικό σχέδιο αγώνα και ευθύνης απέναντι στον κλάδο.
Η επιλογή αυτή δεν είναι ουδέτερη. Σε μια περίοδο τόσο σκληρής επίθεσης, η άρνηση ανάληψης δεσμεύσεων είναι πολιτική επιλογή και παράγει αποτελέσματα. Η ΑΣΕ αναλαμβάνει την ευθύνη για το ότι δεν αξιοποίησε τη δυνατότητα συγκρότησης ενός πραγματικά μαχητικού προεδρείου πλειοψηφικής βάσης.
Ταυτόχρονα, ξεκαθαρίζουμε ότι σχήματα τύπου «αναλογικού» ή «αντιπροσωπευτικού» προεδρείου που θα περιλαμβάνουν και τη ΔΑΚΕ, την παράταξη που καταδικάστηκε από τους συναδέλφους και λειτουργεί ως βραχίονας της κυβερνητικής πολιτικής, συνιστούν ευθεία παραβίαση του μηνύματος των εκλογών και υπονόμευση κάθε αγωνιστικής προοπτικής.
Η Ενωτική Αγωνιστική Πρωτοβουλία θα συνεχίσει να παλεύει για μια ΕΛΜΕ μαχητική, δημοκρατική και ενωτική στη δράση, με τους εκπαιδευτικούς πρωταγωνιστές των αποφάσεων και των αγώνων τους.
Για να γίνει το σωματείο όπλο στα χέρια του κλάδου
και όχι φρένο στους αγώνες.
