ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΣΧΑ. ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟΥΝ ΧΡΟΝΙΚΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ΤΗΡΗΣΗ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΩΝ

 Γ΄ΕΛΜΕ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ                                                                                      Θεσσαλονίκη 1/4/2026 

Πρ. Κορομηλά 51 τηλ. 6978300483                                  

e-mail: gelmeth3@gmail.com

http://3elmethess.blogspot.gr/ 

fb  : Γ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ  ΚΑΙ ΤΙΣ  ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΣΧΑ 

ΟΧΙ ΣΤΙΣ FAST-TRACK ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ 

ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΝΑ- ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟΥΝ ΧΡΟΝΙΚΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ΤΗΡΗΣΗ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΩΝ 

 Για άλλη μια φορά γινόμαστε μάρτυρες της διαμόρφωσης των οργανικών κενών  στα σχολεία με βάση τις επιταγές της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής των περικοπών στην εκπαίδευση. Διοίκηση και ΠΥΣΔΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣ\ΝΙΚΗΣ προχωρούν στον καθορισμό των οργανικών κενών όχι  με βάση τις ανάγκες και τις δηλώσεις των σχολείων (πίνακας Α) αλλά με την εφαρμογή ενός αλγόριθμου που « στραγγαλίζει» τα πραγματικά κενά - αθροίζονται ώρες/ κενά κατά ομάδες σχολείων στο σύνολο των σχολείων της περιοχής και διαιρούνται τα αθροίσματα με το 20-, και μάλιστα  χωρίς να έχουν γίνει οι εγγραφές και μετεγγραφές και  η οριστικοποίηση τμημάτων . Ο στόχος είναι σαφής: η συρρίκνωση των οργανικών κενών σε βάρος των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των σχολείων για την προώθηση της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής κυβέρνησης και ΥΠΑΙΘΑ. 

Παράλληλα, Διοίκηση και ΠΥΣΔΕ προχωρούν σε άλλη μία  διαδικασία σε βάρος των εκπαιδευτικών με το χρονοδιάγραμμα που ανακοίνωσαν για όλες τις κατηγορίες των τοποθετήσεων των εκπαιδευτικών σε οργανικές θέσεις(υπεράριθμων, μεταθέσεων, βελτιώσεων, οριστικών τοποθετήσεων νεοδιόριστων) με το οποίο προβλέπεται η ολοκλήρωση των τοποθετήσεων  από τις 31/3 έως τις 30/4, μέσα σε 31 ημέρες, από τις οποίες οι 15 είναι ημέρες μέσα στο Πάσχα, ενώ πέρσι πραγματοποιήθηκαν από τις 28/4 έως 13/6, μέσα σε 47 ημέρες!   

 Χωρίς καμία αιτιολόγηση, όπως όφειλαν η διοίκηση και το ΠΥΣΔΕ να κάνουν, 

• οι διαδικασίες τοποθετήσεων των υπεράριθμων εκπαιδευτικών που προγραμμάτισαν, γίνονται μέσα σε όλες τις ημέρες των διακοπών του Πάσχα. Ξεκινούν στις 31/3, τρεις ημέρες πριν κλείσουν τα σχολεία για Πάσχα και συνεχίζονται τη μεγάλη εβδομάδα μέχρι τις 9/4, συνεχίζονται από τις 14/4 μέχρι τις 17/4, ημέρα που ξεκινούν οι διαδικασίες  Α φάσης τοποθετήσεων μεταθέσεων, βελτιώσεων και οριστικής τοποθέτησης νεοδιόριστων, πάλι μέσα στις ημέρες του Πάσχα 

• οι διαδικασίες τοποθετήσεων. που αφορούν μεταθέσεις, βελτιώσεις, οριστικές τοποθετήσεις νεοδιόριστων που γίνονται σε Α΄ και Β΄ φάση, το χρονικό διάστημα που καθορίζεται μέχρι τη διεκπεραίωσή τους είναι πολύ μικρότερο από αντίστοιχα χρονικά διαστήματα παρόμοιων τοποθετήσεων που έγιναν πέρσι, αλλά και όλα τα προηγούμενα χρόνια. Πέρσι οι αντίστοιχες τοποθετήσεις ξεκίνησαν στις 16/5 και ολοκληρώθηκαν στις 3/6, συνολικά διήρκησαν 19 ημέρες, ενώ φέτος από τις 17/4 μέχρι τις 27/4 και διαρκούν 11 ημέρες. 

Κανένας εκπαιδευτικός δεν είναι υποχρεωμένος μέσα στην περίοδο του Πάσχα να παρακολουθεί τις Υπηρεσιακές Μεταβολές για τις οποίες πρέπει να διασφαλίζονται όλες οι προϋποθέσεις και οι όροι να τηρούνται κριτήρια αντικειμενικότητας και διαφάνειας και αυτό δεν μπορεί να τηρείται με κλειστά τα σχολεία. Η επιτάχυνση της διαδικασίας λειτουργεί σε βάρος της δυνατότητας της αναζήτησης στοιχείων για τις προτιμήσεις σχολείων των συναδέλφων και κατάθεσης ανάλογων ενστάσεων για όσους θεωρούν ότι αδικήθηκαν. Για αυτό και άλλωστε σε αντίστοιχες καταστάσεις, όταν το Υπουργείο Παιδείας επέβαλλε Υ.Μ. σε περιόδους καλοκαιριού, σύσσωμος ο κλάδος δεν το αποδεχότανε. Υπήρχαν αντιδράσεις από ΟΛΜΕ, ΕΛΜΕ και εκπρόσωπους αιρετούς στα ΠΥΣΔΕ που καταψήφιζαν τέτοιες πρακτικές, ενώ υπήρχαν και ΠΥΣΔΕ που αρνήθηκαν να παραβιαστούν εργασιακά μας δικαιώματα και δεν υλοποιούσαν τις αποφάσεις του υπουργείου παιδείας.

ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΝΑ -ΟΧΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΣΧΑ- ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ

Για μία ακόμη φορά το ΔΣ της ΕΛΜΕ καταγγέλλουμε διοίκηση και ΠΥΣΔΕ για τη διαμόρφωση κενών που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική κατάσταση και τις ανάγκες των σχολείων και τις   παράτυπες αποφάσεις, για την παραβίαση εργασιακών δικαιωμάτων και για την μη τήρηση κριτηρίων διαφάνειας και αντικειμενικότητας που πρέπει να διασφαλίζονται σε όλες τις Υπηρεσιακές Μεταβολές!  Διοίκηση και κομματικό ΠΥΣΔΕ συνεχίζουν την επιβαρυμένη στάση τους να λειτουργούν  προτάσσοντας το κομματικό και παραταξιακό συμφέρον συγκαλύπτοντας την ευθύνη της κυβέρνησης για τις ελλείψεις εκπαιδευτικών στα σχολεία, για τη μη μονιμοποίηση των νεοδιόριστων και σε όλες τις εκπαιδευτικές  διαδικασίες, είτε αφορούν τις τοποθετήσεις αναπληρωτών και μονίμων, είτε τις κρίσεις Διευθυντών. 

Τους καλούμε να δώσουν τα πραγματικά κενά και να αλλάξουν το χρονοδιάγραμμα των τοποθετήσεων, χωρίς τοποθετήσεις μέσα στο Πάσχα καθορίζοντας χρονικά διαστήματα σε όλες τις κατηγορίες τοποθετήσεων που να διασφαλίζουν την  τήρηση κριτηρίων αντικειμενικότητας και διαφάνειας

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ ΤΗΣ Γ΄ΕΛΜΕ-Θ

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                               Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

         ΓΙΑΝΝΑ ΛΑΘΗΡΑ                                            ΑΛΙΚΗ ΠΕΝΤΕΔΕΚΑ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ Γ΄ΕΛΜΕ-Θ ( 26-3-2026)

 

             

Γ΄ΕΛΜΕ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ                                                          Θεσσαλονίκη 26/3/2026 

Πρ. Κορομηλά 51 τηλ. 6978300483                                  

e-mail: gelmeth3@gmail.com

http://3elmethess.blogspot.gr/ 

fb  : Γ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

 

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ Γ΄ΕΛΜΕ-Θ ( 26-3-2026)

 

Με αφορμή τον θάνατο της συναδέλφισσας Σοφίας Χρηστίδου

Η ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΜΑΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΕΣ!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ Η ΔΔΕ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ! ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Ο ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ!

ΤΩΡΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.

 

Ο τραγικός θάνατος της συναδέλφου Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη και το πλαίσιο εντός του οποίου συνέβη συγκλόνισαν βαθιά την εκπαιδευτική κοινότητα. Για τις ακριβείς συνθήκες και τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτήν την τραγική κατάληξη έχουν γραφτεί και γράφονται πολλά, και μάλιστα από ανθρώπους που δεν έχουν άμεση γνώση ούτε των εμπλεκόμενων προσώπων ούτε και των περιστατικών, αφήνοντας κατά κανόνα στο απυρόβλητο και παρέχοντας κάλυψη στις αντιεκπαιδευτικές και αντιλαϊκές πολιτικές που το γεννούν και το γιγαντώνουν.

 

Ως σωματείο δε θα μπούμε στη θέση του κριτή σε αυτή την τόσο περίπλοκη και λεπτή υπόθεση. Όχι από υπεκφυγή αλλά από αίσθημα ευθύνης τόσο προς την εκλιπούσα συνάδελφό μας όσο και προς τους συναδέλφους του σχολείου της και φυσικά τους μαθητές, που έχουν στοχοποιηθεί δημόσια και ελαφρά τη καρδία ως «δολοφόνοι» της. 

Η δικαστική και υπηρεσιακή έρευνα οφείλουν να φωτίσουν τα πραγματικά γεγονότα, μακριά από κάθε προσπάθεια συγκάλυψης και μετάθεσης ευθυνών.

Ευθύνη και καθήκον μας είναι να  αναδείξουμε τη «μεγάλη εικόνα» που χάνεται ή αποσιωπάται μέσα στον ορυμαγδό των αναθεμάτων και του ηθικού πανικού. Αποκαλύπτεται πλέον και με τραγικό τρόπο η αβάσταχτη σχολική καθημερινότητα που βιώνουν εκπαιδευτικοί και μαθητές, η οποία καθορίζεται από την αντιεκπαιδευτική πολιτική διάλυσης του δημόσιου σχολείου, από την κοινωνική βαρβαρότητα, τη βία και τον αυταρχισμό των κυβερνώντων.

 Βασικό στοιχείο της αποτελεί η καλά σχεδιασμένη κυβερνητική συκοφάντηση και απαξίωση των εκπαιδευτικών.

 Oι εκπαιδευτικοί βάλλονται από παντού. Χωρίς ουσιαστική στήριξη από το Υπουργείο Παιδείας. Χωρίς επαρκείς δομές ψυχοκοινωνικής υποστήριξης στα σχολεία. Χωρίς την αναγνώριση που αξίζει στο εκπαιδευτικό τους έργο .Απαξιώνονται οικονομικά, επαγγελματικά, επιστημονικά. Βιώνουν εντατικοποίηση, ανασφάλεια, πίεση και εξουθένωση. Στοχοποιούνται και ενοχοποιούνται. Ηλεκτρονικές πλατφόρμες καταγγελιών, διαρκείς απειλές, πογκρόμ πειθαρχικών διώξεων, νέο πειθαρχικό, επιβολή ενός ασφυκτικού διοικητικού αυταρχισμού, αξιολόγηση – πειθάρχηση και ανταγωνισμός, μετατρέπουν τον εκπαιδευτικό από παιδαγωγό σε υπό επιτήρηση υπάλληλο, εύκολο εξιλαστήριο θύμα για οτιδήποτε συμβαίνει στο σχολείο και στην κοινωνία γενικότερα, μέσα σε ένα σχολείο όπου το οξυγόνο λιγοστεύει.

Στο σχολείο της εμπορευματοποίησης και  ιδιωτικοποίησης, της αξιολόγησης,  της έντασης των ταξικών φραγμών, της ενίσχυσης του εξετασιοκεντρικού του χαρακτήρα,  με προγράμματα σπουδών και σχολικά βιβλία που απομακρύνονται από τις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, με πίεση για επιδόσεις και μετρήσιμα αποτελέσματα, μετατρέπουν τη γνώση σε μηχανισμό ανταγωνισμού και αποκλεισμού. Οι συλλογικές διαδικασίες υποχωρούν. Οι ουσιαστικές σχέσεις ανάμεσα σε μαθητές και καθηγητές αποδυναμώνονται. Και η σχολική κοινότητα διαλύεται σε άτομα που καλούνται να διαχειριστούν μόνα τους όλο και πιο σύνθετα προβλήματα.

Ταυτόχρονα υπονομεύονται συστηματικά βασικές δομές στήριξης του δημόσιου σχολείου και των μαθητών, ιδιαίτερα όσων αντιμετωπίζουν αυξημένα μαθησιακά, ψυχολογικά, κοινωνικά προβλήματα. Τμήματα ένταξης που υπολειτουργούν, παράλληλη στήριξη που ουσιαστικά υπονομεύεται, εκπαιδευτικοί μετακινούμενοι σε πολλά σχολεία, χιλιάδες αναπληρωτές σε μόνιμη ανασφάλεια.  Σήμερα στα σχολεία δεν υπάρχουν όχι μόνο ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, βοηθητικό  προσωπικό κ.α., σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχουν ούτε εκπαιδευτικοί  κι ας βρισκόμαστε προς το τέλος της χρονιάς. 

Μέσα σ’ αυτές τις αντίξοες συνθήκες οι εκπαιδευτικοί προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα με παιδαγωγικό τρόπο, αλλά το παιδαγωγικό κλίμα διαταράσσεται και μερικές φορές οι εντάσεις κορυφώνονται.

Το έργο τους καθίσταται δυσχερέστερο σήμερα, καθώς τα παιδιά που έρχονται  στις σχολικές αίθουσες κουβαλούν την ένταση και τα αδιέξοδα μιας κοινωνίας που έχει σημαδευτεί βαθιά από την οικονομική κρίση, την υγειονομική κρίση και την αποδιάρθρωση των κοινωνικών δεσμών. Μεγαλώνουν μέσα σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, πολέμων, κοινωνικής πίεσης, έλλειψης προοπτικής και οράματος. Με τη δημόσια σφαίρα να κατακλύζεται από εικόνες βίας, πολέμου και κοινωνικής σύγκρουσης. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναπαράγουν διαρκώς τα πρότυπα και τις αξίες του κυρίαρχου ανταγωνιστικού συστήματος, καλλιεργώντας την απομόνωση, την ατομικότητα και την επιθετικότητα αντί της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης.

 Το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα  προωθεί και εντείνει τον ανταγωνισμό, τον ατομικισμό  και την πίεση των μαθητών\τριών  και το  σχολείο που τους  προσφέρεται συχνά δεν συνομιλεί με τα πραγματικά τους προβλήματα. Παραμένει εγκλωβισμένο σε ξεπερασμένα προγράμματα και σε εξετασιοκεντρικές λογικές, προκρίνει αποσπασματικές δεξιότητες και γνώση αποκομμένη από τις ανάγκες, τις αγωνίες και τα ερωτήματα της νέας γενιάς. Αντί το σχολείο να γίνει χώρος κατανόησης, στήριξης και δημιουργίας, όλο και περισσότερο μετατρέπεται σε χώρο επιτήρησης και πειθαρχίας.

Η απάντηση της πολιτείας στις δυσκολίες της νεολαίας δεν είναι η παιδαγωγική στήριξη αλλά ο αυταρχισμός: ποινικοποίηση της μαθητικής ζωής, αυστηροποίηση πειθαρχικών μέτρων, επιβολή κανόνων χωρίς διάλογο, αντιμετώπιση των μαθητών ως «προβλήματος» που πρέπει να ελεγχθεί. Έτσι δημιουργείται ένα σχολείο που βιώνεται από πολλούς μαθητές ως ξένο, εχθρικό και αδιάφορο για τις πραγματικές τους ανάγκες.

Σε τέτοιες συνθήκες υποχωρεί και κάτι θεμελιώδες για την παιδαγωγική διαδικασία: η φιλική ατμόσφαιρα, η εμπιστοσύνη και ο αμοιβαίος σεβασμός ανάμεσα στους ανθρώπους της σχολικής κοινότητας.

 

Αντί το Υπουργείο Παιδείας να ενισχύσει τη συλλογική λειτουργία της σχολικής κοινότητας, προωθείται συστηματικά η λογική της ατομικής ευθύνης και της ατομικής λύσης. Όταν προκύπτουν προβλήματα στο σχολείο, η απάντηση δεν είναι η ενίσχυση των δομών, της συνεργασίας και της στήριξης. Η απάντηση είναι η ενοχοποίηση: των μαθητών, των οικογενειών τους και τελικά των ίδιων των εκπαιδευτικών. Με αυτό τον τρόπο ενεργοποιούνται τα πιο σκοτεινά αντανακλαστικά μιας κοινωνίας που μοιάζει ολοένα και περισσότερο με αρένα, όπου κυριαρχεί ο κοινωνικός κανιβαλισμός και η αναζήτηση ενόχων. Εκπαιδευτικοί και μαθητές εμφανίζονται εναλλάξ ως θύματα και θύτες ο ένας του άλλου, ενώ στην πραγματικότητα είναι και οι δύο θύματα της ίδιας αντιλαϊκής αντιεκπαιδευτικής πολιτικής.

 

Σε αυτό το ήδη βαρύ κλίμα έρχεται να προστεθεί και η αυταρχική διοικητική αντίληψη που εφαρμόζεται τόσο από το Υπουργείο όσο και από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Η Διεύθυνση Ανατολικής Θεσ/νίκης, αντί να λειτουργεί ως στήριγμα των σχολείων,  έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον έντονου διοικητισμού, ασφυκτικών πιέσεων και ελέγχου, εργασιακής εξουθένωσης, παραβίασης των εργασιακών και συνδικαλιστικών μας δικαιωμάτων. Την ίδια στιγμή προβλήματα που εμφανίζονται στα σχολεία είναι γνωστά στη διοίκηση, χωρίς όμως να λαμβάνονται έγκαιρα τα απαραίτητα μέτρα στήριξης.  Όταν γνωρίζει και δεν παρεμβαίνει ουσιαστικά, δεν μπορεί να μετακυλίει την ευθύνη αποκλειστικά στον εκπαιδευτικό της τάξης.

Τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν έχουν τεθεί. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί μία κρίση σε καθεστώς έντασης και σύγκρουσης μέσα στο σχολείο; Ποια είναι η ευθύνη της υπηρεσίας που πρέπει να διασφαλίζει την ομαλή του λειτουργία, αλλά και την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών; Ποιες ενέργειες έκανε η Διεύθυνση εκπαίδευσης για να υπάρχουν έγκαιρα τα απαραίτητα μέτρα στήριξης του σχολείου; Πώς έφτασε να παραπέμψει τη συνάδελφο σε ΕΔΕ  και σε υγειονομική επιτροπή, πρωτοφανή πρακτική, για να εξεταστεί αν μπορεί να παραμείνει στην εργασία της; Συνεχίζονταν η ΕΔΕ, ενώ η συνάδελφος βρίσκονταν στο νοσοκομείο με βαρύ εγκεφαλικό;

 

Η Διεύθυνση Ανατολικής Θεσ/νίκης θα μπορούσε να συμβάλει  στην επίλυση προβλημάτων, που ξεπηδούν από ιδιαίτερες συνθήκες και καταστάσεις, έγκαιρα με διακριτικότητα και ενσυναίσθηση και να μη λειτουργεί με το διοικητικό αυταρχισμό που τη χαρακτηρίζει.  

 

Η υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και της αξιοπρέπειας των εκπαιδευτικών είναι βαθιά κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα. Οι εκπαιδευτικοί που  στηρίζουμε καθημερινά το  σχολείο δουλεύοντας κάτω από αντίξοες συνθήκες  απαιτούμε σεβασμό και αξιοπρέπεια. Η εκπαιδευτική κοινότητα δεν πρόκειται να σιωπήσει. Διατρανώνει την απαίτηση  στήριξης και ενίσχυσης της για να ανταποκριθεί στο σύνθετο και απαιτητικό της έργο. Εκπαιδευτικοί και μαθητές χρειάζονται αλληλοσεβασμό, ελευθερία, δημοκρατικά δικαιώματα. 

Τα σχολεία οφείλουν να είναι χώροι αγωγής, γνώσης, χώροι με σαφή πλαίσια και όρους δημοκρατικής λειτουργίας, χώροι ηρεμίας, σεβασμού και ανοχής, όπου δικαιούμαστε να εργαζόμαστε με ασφάλεια και συνεργατικότητα. Όμως, όταν όλα αυτά δεν είναι πλέον αυτονόητα αλλά βάλλονται, οφείλουμε να τα διεκδικήσουμε με την καθημερινή πράξη μας, συσπειρωμένοι γύρω από τους Συλλόγους Διδασκόντων και τα Σωματεία μας, προστατεύοντας ο ένας τον άλλον, η μία την άλλη, για να μην κατισχύσει  ένα σχολείο που ασφυκτιά και  κινδυνεύει να μετατραπεί σε έναν χώρο επιτήρησης, φόβου και εξουθένωσης των ανθρώπων που το υπηρετούν. Γιατί ένα σχολείο που ασφυκτιά δεν μπορεί να μορφώσει ελεύθερους ανθρώπους.

 

Επιτακτική όσο ποτέ σήμερα η ανάγκη οργάνωσης αποφασιστικού αγώνα για την ανατροπή των πολιτικών που μας συνθλίβουν. Για ένα σχολείο δημόσιο, δωρεάν και δημοκρατικό, που θα χωρά όλους τους μαθητές, εκπαιδευτικούς και όλη τη γνώση. Για την παιδαγωγική και εργασιακή μας  αξιοπρέπεια!

 

                                                                                Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ Γ΄ΕΛΜΕ-Θ ( 26-3-2026) 

                                                                    

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/3 ΣΤΗ ΔΔΕ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΕΣ\ΝΙΚΗΣ ( ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ,26-3-2026)

 

Γ΄ΕΛΜΕ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ                                                                                      Θεσσαλονίκη 26/3/2026 

Πρ. Κορομηλά 51 τηλ. 6978300483                                  

e-mail: gelmeth3@gmail.com

http://3elmethess.blogspot.gr/ 

fb  : Γ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/3 ΣΤΗ ΔΔΕ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΕΣ\ΝΙΚΗΣ

 ( ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ,26-3-2026)

ΚΑΜΙΑ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΧΡΗΣΤΙΔΟΥ

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ Η ΔΔΕ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ!

 ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Ο ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ! ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΠΑΝΤΟΥ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ.

ΤΩΡΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ , ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/3, 2.00μμ, ΔΔΕ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

(Κηρύσσουμε μονόωρες και δίωρες στάσεις εργασίας 12μ. – 2μμ)

Το τραγικό γεγονός του θανάτου της συναδέλφου Σοφίας Χρηστίδου και το πλαίσιο εντός του οποίου συνέβη φέρνει στην επιφάνεια το ασφυκτικό κλίμα και τη βαριά σχολική καθημερινότητα που βιώνουν μαθητές κι εκπαιδευτικοί στο σημερινό σχολείο, λόγω των ασκούμενων πολιτικών τόσο στην εκπαίδευση όσο και την κοινωνία. Βασική πλευρά της πολιτικής τους είναι η αξιολόγηση που για να την επιβάλλουν εντείνουν τον αυταρχισμό, τις διώξεις, τα πειθαρχικά και τις κλήσεις σε απολογία εκπαιδευτικών. Την Παρασκευή 27/3 καλούνται σε απολογία στην Τρίπολη τρεις εκπαιδευτικοί από την ΕΛΜΕ Λακωνίας. 

Αποκαλύπτεται πλέον και με τραγικό τρόπο η αβάσταχτη σχολική καθημερινότητα την οποία βιώνουν εκπαιδευτικοί και μαθητές!  Η αντιεκπαιδευτική πολιτική διάλυσης - ιδιωτικοποίησης  του δημόσιου σχολείου, η κοινωνική βαρβαρότητα, η βία και ο αυταρχισμός των κυβερνώντων, καθώς και η καλά σχεδιασμένη, συστηματική εκστρατεία συκοφάντησης και απαξίωσης των εκπαιδευτικών από την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ διαμορφώνουν την καθημερινή λειτουργία του σχολείου. Η προσπάθεια επιβολής της αξιολόγησης έχει κάνει ακόμα πιο ασφυκτική την καθημερινότητα των εκπαιδευτικών με απειλές διώξεις, χτύπημα δικαιωμάτων.  Εκπαιδευτικοί παραπέμπονται σε ΕΔΕ επειδή κάποιος, έστω και ανώνυμος, έκανε καταγγελία, ενώ ΥΠΑΙΘΑ και κυβέρνηση  έχουν εξαπολύσει πογκρόμ διώξεων εναντίον εκπαιδευτικών ανά την Ελλάδα γιατί διεκδικούμε δημόσια δωρεάν παιδεία. 

Σε ένα σχολείο που δεν εκφράζει τις ανάγκες και τις αγωνίες της νέας γενιάς, που βιώνει βαθιά απογοήτευση για το μέλλον,  υπονομεύονται συστηματικά βασικές δομές στήριξης του δημόσιου σχολείου και των μαθητών, ιδιαίτερα όσων αντιμετωπίζουν αυξημένα μαθησιακά, ψυχολογικά, κοινωνικά προβλήματα. Τμήματα ένταξης που υπολειτουργούν, παράλληλη στήριξη που δεν υπάρχει, εκπαιδευτικοί μετακινούμενοι σε πολλά σχολεία, αναπληρωτές σε μόνιμη ανασφάλεια, έλλειψη ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών, χιλιάδων εκπαιδευτικών. 

Τα οξυμμένα κοινωνικά  προβλήματα, η κοινωνική κρίση, οι ανισότητες, μεταφέρονται μέσα στα σχολεία, ενώ το Υπουργείο στήνει πλατφόρμες καταγγελιών που στην πραγματικότητα στοχοποιούν εκπαιδευτικούς, αλλά και συγκεκριμένα παιδιά και τροφοδοτούν τον κοινωνικό κανιβαλισμό.  Οι εκπαιδευτικοί βιώνουν τη διάλυση του δημόσιου σχολείου, πίεση  και απειλές από τη διοίκηση, εργασιακή εξουθένωση, εχθρικότητα και απαξίωση. Καθημερινές είναι οι διοικητικές αναφορές στα σχολεία από Διευθυντές/τριες. Βασική αρχή της Διοίκησης ότι για όλα έχει ατομική ευθύνη ο εκπαιδευτικός που στοχοποιείται διαρκώς.  

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ! ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΛΑΚΩΝΙΑΣ!

Η κυβέρνηση συνεχίζει την τακτική εκφοβισμού των εκπαιδευτικών αμφισβητώντας μαζικά το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά μας στην απεργία. Με στοχευμένες διώξεις συναδέλφων (Χρύσα Χοτζόγλου, κ.ά.), με τα χιλιάδες πειθαρχικά και τώρα με κλήσεις σε γραπτή απολογία σε συναδέλφους/ισσες σε Λακωνία, την Κομοτηνή και πάλι στη Λακωνία σε τρεις συναδέλφους της Β/θμιας εκπαίδευσης.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          

Παράλληλα διώξεις γίνονται στη Λάρισα, τον Πειραιά. Στη Θεσ/νίκη διώξεις με νέες παραπομπές συναδέλφων/ισσών στο πειθαρχικό που ετοιμάζει η ΔΙ.Π.Ε. Ανατ. Θεσ/νίκης. Συνεχίζονται στη Β/θμια Δυτ. Θεσ/νίκης οι προανακριτικές πειθαρχικές διαδικασίες και διώκονται συνάδελφοι, μεταξύ αυτών και η γραμματέας του ΔΣ της Ε ΕΛΜΕ-Θ για τον αγώνα του κλάδου κατά των εξετάσεων  PISA. Στην Ανατ. Θεσ/νίκη, από τη ΔΔΕ Ζ. Βαζούρα με προφορικές εντολές και με συμπεριφορά δικαστή και μέσω διευθυντών, απειλούνται, εκβιάζονται, διώκονται συνάδελφοι για να επιβληθεί η αξιολόγηση. 

ΤΩΡΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Η εκπαιδευτική κοινότητα συνεχίζει να είναι συγκλονισμένη και ανάστατη για τον τραγικό θάνατο συναδέλφισσας, σε μια περίοδο που διαλύουν το δημόσιο σχολείο με μπαράζ αντιεκπαιδευτικών μέτρων, κατεδαφίζουν μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και εργασιακά των εκπαιδευτικών με τρομοκρατία και πρωτοφανή διοικητικό αυταρχισμό. 

Ο τραγικός θάνατος της έφερε στο φως την ασφυκτική καθημερινότητα των εκπαιδευτικών με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στη Διεύθυνση Ανατολικής Θεσ/νίκης.  Η Γ και Ε ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης προχωρήσαμε τη Δευτέρα 16/3 σε μαζική και δυναμική παράσταση διαμαρτυρίας των εκπαιδευτικών στη ΔΔΕ Ανατολικής Θεσ/νίκης. Καταγγείλαμε τον ολοένα και εντεινόμενο αυταρχισμό από τη διευθύντρια, αναφέροντας τον μακρύ κατάλογο παραβίασης εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ζητήσαμε να δοθούν απαντήσεις στα ερωτήματα που έχουν τεθεί, να πάρει θέση στις διεκδικήσεις των σωματείων μας: 

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί μία κρίση σε καθεστώς έντασης και σύγκρουσης μέσα στο σχολείο; Ποια είναι η ευθύνη της υπηρεσίας που πρέπει να διασφαλίζει την ομαλή του λειτουργία, αλλά και την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών; Ποιες ενέργειες έκανε η Διεύθυνση εκπαίδευσης για να υπάρχουν έγκαιρα τα απαραίτητα μέτρα στήριξης του σχολείου;  Έγιναν οι άμεσες αναγκαίες παρεμβάσεις, εγκαίρως για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα; Πώς έφτασε να παραπέμψει τη συνάδελφο σε ΕΔΕ  και σε υγειονομική επιτροπή, πρωτοφανή πρακτική, για να εξεταστεί αν μπορεί να παραμείνει στην εργασία της; Γνώριζε τα σοβαρά προβλήματα υγείας που ήδη αντιμετώπιζε; Συνεχίζονταν η ΕΔΕ, ενώ η συνάδελφος βρίσκονταν στο νοσοκομείο με βαρύ εγκεφαλικό; Απαιτήσαμε εξηγήσεις για τον τραγικό θάνατο της συναδέλφου Σοφίας Χρηστίδου  από τη διευθύντρια  Β/θμιας εκπαίδευσης Ζωή Βαζούρα  και ζητήσαμε την παραίτησή της για να αποδοθούν ευθύνες  και να φωτιστούν τα πραγματικά γεγονότα, μακριά από κάθε προσπάθεια συγκάλυψης και μετάθεσης ευθυνών.

Απάντησε δια της σιωπής και της απαξίωσης προς τα σωματεία μας και τους εκπαιδευτικούς, παριστάνοντας ότι εργάζεται, και  με γέλια, όταν απαιτήσαμε την παραίτησή της για να αποδοθούν ευθύνες για το θάνατο της Σοφίας Χρηστίδου,  γεγονός που προκάλεσε την οργή των εκπαιδευτικών που την καλούσαν να παραιτηθεί

Η διευθύντρια Ζωή Βαζούρα, που διαχειρίζεται με έναν ολοένα και εντεινόμενο αυταρχισμό και αυθαιρεσία την αντιεκπαιδευτική πολιτική του υπουργείου, που έχει επιδεινώσει δραματικά την κατάσταση ασφυξίας σχολείων και εκπαιδευτικών, που πρωταγωνιστεί στις διοικητικές παρατυπίες, αυθαιρεσίες και τρομοκρατία για την εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής,  λειτούργησε και σ’ αυτήν την περίπτωση με το διοικητικό αυταρχισμό που τη χαρακτηρίζει, αντί να συμβάλει  στην επίλυση προβλημάτων σε ιδιαίτερες περιπτώσεις και καταστάσεις, προλαμβάνοντας τες με διακριτικότητα και ενσυναίσθηση.  Απαιτούμε την παραίτησή της!  

Τα κροκοδείλια δάκρυα και η υποκρισία από διοίκηση και ΥΠΑΙΘΑ για τον θάνατο της Σ. Χρηστίδου δεν θα επιτρέψουμε να γίνουν το όχημα για τη συγκάλυψη και μετάθεση των ευθυνών, ούτε για να αξιοποιηθεί το τραγικό γεγονός  για την προώθηση ακόμα πιο σκληρών μέτρων  της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής τους (χτύπημα των μορφωτικών δικαιωμάτων, κοινωνικών διαχωρισμών και κατηγοριοποίησης των μαθητών, περαιτέρω στοχοποίηση των εκπαιδευτικών κ.α.)

Η εκπαιδευτική κοινότητα χρειάζεται στήριξη και ενίσχυση για να ανταποκριθεί στο σύνθετο και απαιτητικό της έργο, εκπαιδευτικοί και μαθητές χρειάζονται αλληλοσεβασμό, ελευθερία, δημοκρατικά δικαιώματα. Τα σχολεία οφείλουν να είναι χώροι αγωγής, γνώσης, με σαφή πλαίσια και όρους δημοκρατικής λειτουργίας, όπου δικαιούμαστε να εργαζόμαστε με ασφάλεια και συνεργατικότητα, όμως, όταν όλα αυτά δεν είναι πλέον αυτονόητα αλλά βάλλονται, οφείλουμε να τα διεκδικήσουμε με την καθημερινή πράξη μας, συσπειρωμένοι στους Συλλόγους Διδασκόντων και τα Σωματεία μας, προστατεύοντας ο ένας τον άλλον, η μία την άλλη.

Οι εκπαιδευτικοί των Δημόσιων Σχολείων είμαστε εργαζόμενοι, στηρίζουμε καθημερινά το δημόσιο σχολείο δουλεύοντας κάτω από αντίξοες συνθήκες και απαιτούμε σεβασμό και αξιοπρέπεια. Η ελπίδα για την ανατροπή της κατάστασης βρίσκεται στην ανάπτυξη ανυποχώρητου και αποφασιστικού αγώνα διαρκείας για την ανατροπή των πολιτικών που μας συνθλίβουν. 

Απαιτούμε: 

• Να αποδοθούν οι ευθύνες για το θάνατο της Σοφίας Χρηστίδου χωρίς καμία συγκάλυψη και μετάθεση ευθυνών. Να παραιτηθεί η Ζ.  Βαζούρα. 

• Να γίνουν αποδεκτά τα πάγια αιτήματα του κλάδου που αναβαθμίζουν το δημόσιο σχολείο και το ρόλο του εκπαιδευτικού.

• Να σταματήσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά σε όλες τις Διευθύνσεις. Να μπουν στο αρχείο όλα τα πειθαρχικά!

• Πλήρη απαλλαγή και δικαίωση όλων των συναδέλφων/ισσών. Να μπουν στο αρχείο όλα τα πειθαρχικά!

• Να σταματήσει τώρα η αξιολόγηση. Αυτοδίκαιη μονιμοποίηση τώρα όλων των νεοδιόριστων.  Κάτω τα χέρια από το δημόσιο σχολείο και την απεργία!

Καλούμε σε συγκέντρωση την Παρασκευή 27/3 στις 2.00 μμ στη ΔΔΕ Ανατολικής Θεσσαλονίκης και κηρύσσουμε μονόωρες και δίωρες στάσεις εργασίας 12μ. – 2μμ.   

Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ Γ΄ΕΛΜΕ-Θ ( 26-3-2026)